Van laconiek naar verwarring naar schuldgevoel.... gemixt met intense momenten van puur geluk!
Wat een rollercoaster zijn het de afgelopen maanden...
Al een aantal jaar aan het kwakkelen met onbeduidende klachten .. ontstoken holtes , slecht slapen, af en aan rug en pijn aan mijn ledematen, af en aan koorts, de een na de andere blaasontsteking en zo moe.
Maar ach, wij komen uit het warmste gezin ever maar we hebben ook vooral geleerd om niet te zeiken. Niet piepen en gewoon doorgaan. Voordat je een jongen bent zal Het wel over zijn .
En zo steek ik er ook in.
Ik werk zelf in de zorg maar ben de laatste die naar de huisarts loopt. Alles gaat vanzelf wel over.
Maar dat deed Het dus niet. Na verloop van tijd kwamen de Periodes met klachten steeds korter op elkaar en werden heftiger...
Toch maar aan de bel trekken toen ik eerst plat moest met mijn rug en in die zelfde periode roodvonk kreeg en direct daarna spruw ....
Het lijkt wel alsof je eigen lijf je aan het aanvallen is meld de huisarts , wij weten het niet meer dus ik werd doorgestuurd naar de internist .
Daar ben ik door elkaar geschud... misschien vooral wel emotioneel..
Eerst gezien mijn bloedwaarden de verdenking leukemie, van leukemie naar kanker en van kanker naar hoe de vlag er nu bij staat zo goed als zeker MS.
Al die tijd positief erin gestaan. Wel gefrustreerd omdat alles zo VRESELIJK lang duurt waardoor je op een gegeven moment zelfs een soort van hoopt
Dat alles wat ze suggereren bevestigd wordt want dan weet ik het maar.
Dan kan ik een plan maken, weet ik waar ik aan toe ben en dan de beuk er maar in.
Oke... hoogst waarschijnlijk ms dus.
Dat is MOOI! Niet dodelijk , kan ik wat mee!
Tot twee dagen terug...... tranen waren niet meer te stoppen....
Toch alles aan het indalen. En dan direct dat schuldgevoel!
Want de klachten zullen niet verdwijnen en dus zullen mijn kinderen opgescheept zitten met een moeder die voorheen mee ging belletje trekken en waar ze nu soms voor op hun tenen moeten lopen, want na een boodschap doen moet mama plat.
Een vriend die na zijn werk meer op zal moeten pakken als ik een slechte dag heb....
Zij houden van mij! Zij zien hoe het met me gaat, zij geven aan “ mam, ga lekker op bed liggen, je ziet er moe uit, wij redden ons wel vandaag.....
Maar oh, wat wil ik dit niet...
Ik hoor de sterkste te zijn, ik wil mee belletje trekken en alle andere gekke Pippi Langkous dingen doen die we deden.....
Ik voel dat ik tekort schiet maar tegelijkertijd ben ik trots op mijn vriend en mijn kinderen.
Alles wat ik er met heel mijn hart en ziel ingestopt heb, daar krijg ik nu mijn portie van hun van terug!
Mijn dochter die een lief ontbijt maakt en me als een moeder soms instopt, een zoon die van zijn eigen verdiende centjes een mooie ring voor me onder de boom stopt en bij wie ik soms gewoon kan huilen, een vriend die de dagelijkse dingen voor me opvangt en mijn rol vervult als ik het niet kan en ook nooit geïrriteerd raakt....
Dat maakt me zo intens gelukkig, dat kan ik haast niet beschrijven!!!
Zo trots op waar ik mee omringd en gezegend ben.
En weet je, we komen er wel, echt! Ik zal er alles aan doen om te blijven lachen, te blijven huppelen en belletje trekken en het warmste nest te creëren voor degene die me lief zijn alleen in andere mate...
Maar waarom voel ik me dan zo afgrijselijk schuldig ...
Een gouwe ouwe ....
Mam??... Ja, lieffie?
Ik ben net met mijn voet langs een brandnetel gegaan, waar staat de azijn?
"In de kast schat"!
Deze mam...???!!😂😂😂😂😂O
Zeepjes en perforators !
Gister een super dagje gehad in Amsterdam met de kids en hun vriendjes!
De hit van de dag voor de meiden was de lush winkel!
Een hele zaak vol met zeepjes, bruisballen, in alle kleuren van de regenboog!
Ik geloof dat ze er ruim een half uur hebben rondgelopen!
Daarna richting een terras waarbij we voorbij een zo wel bekende Amsterdamse etalage komen waar 3 enorme vibrators voor de ruit staan!
1 knalroze, een chocolade bruine en 1 in regenboog kleuren.
Tess staat voor de ruit , kijkt naar me op, en vraagt :" mam, zijn dat ook zeepjes?"
Nee schat, dat zijn geen zeepjes..... Ik denk , ik ga er verder lekker niet op in.....
Tess in gedachten verzonken en loopt verder door....
Waarna ze 5 minuten later mijn hand pakt en
Met een schalks lachje zegt...."mam, ik weet al wat die zeepjes waren...... Dat zijn perforators!" 😂😂😂😂😂
Dat klopt schat, wat goed van
Jou! Hou toch zoveel van mijn kids❤️❤️❤️
FULLTIME WERKENDE VROUWEN (36 uur) VERSUS PART-TIME WERKENDE MOEDERS (18-24 uur)!
Ik ben die discussie zo zat, ik hoorde 2 vrouwen hem weer voeren vandaag.
Er werd vandaag wat afkeurend gereageerd vanuit de fulltime mevrouw zonder kinderen naar de parttime moeder toe met de opmerking :" maar ja, ik werk wel fulltime".......
Maw, ze was drukker dan de parttime moeder....
Het is eigenlijk een discussie waar ik geen moeite of tijd in wil steken omdat de carrière gerichte vrouw nu eenmaal niet in de schoenen kan staan van een parttime werkende moeder, en dat is ze ook verre van kwalijk te nemen, wat ik dus ook niet doe en ik oordeel er niet over want het Is een keuze in het leven, maar ik wil er voor eens en voor altijd wel even mijn licht over laten schijnen....
Ik stel
Me zo voor dat de dag van de gemiddelde fulltime mevrouw er ongeveer zo uitziet:
6.15 opstaan en je klaarmaken voor je werk
7.00 op je gemak ontbijten en op naar je werk
8.30 aan de arbeid
12.00 lunchen met je collega's of even winkelen
13.00 weer werken tot 17.00 en dan richting huis.
Waar wellicht het potje eten al klaar staat maar dat hoeft nog niet eens .
19.00 staat de vaatwasser aan en kunnen de benen omhoog.
Een wasje tussendoor van 1 of max 2 personen en verder valt alles wel mee.
Voor de ramen is een glazenwasser ( want je werkt fulltime dus dat kan makkelijk alsmede de huishoudelijke hulp die wekelijks komt omdat toch ook het huis schoon moet en dat is door de weeks met al dat werk weinig tijd voor want de weekenden Zijn er om gevierd te worden .
De dag van de parttime werkende moeder begint net zo....
6.15 jezelf klaar maken voor de dag
6.30 kinderen wekken
6.45 broodtrommels maken voor de kinderen en ontbijt voor een paar man...
8.00 in de auto om de kids weg te brengen.
8.30 snel boodschappen doen
9.00 alvast het avondeten klaarzetten
9.30-12.00 stofzuigen dweilen de was , de klusjes van de huishoudelijke hulp die er niet is want we werken tenslotte parttime dus financieel is het een ander plaatje
12.00 kinderenuit school halen, broodjes maken en ze om 13.00 weer brengen .
13.15 de boel opruimen van de lunch en de inmiddels droge was opvouwen
HEEL MISSCHIEN hebben we dan een half uurtje voor onszelf maar dan moeten we om 15.15 de kids weer halen.
Die nemen vriendjes of vriendinnen mee ( lees de stofzuiger kan daarna weer uit de kast)
Dan in mijn geval ongeveer 3 dagen in de week begint mijn werkdag.
Om 16.30 beginnen tot een uur of 12 snachts.
Niks met mijn benen op de bank om19.00.
En als we niet hoeven te werken hebbenwe Zeker 4 avonden in de week waar we van sportclub naar hobbyclub heen en weer rijden, tot laat in de avond huiswerk overhoren en helpen met de dagelijkse dingetjes van je kids die ze met je willen delen.
Een weekend van een parttime moeder loopt gewoon door net als de rest van de week .
Alsof we in het weekend niet ineens de taken hebben .....
Nee hoor, ik klaag niet! Ik heb hiervoor meer dan bewust gekozen en het maakt me meer dan gelukkig dat door mezelf in te Zetten voor mijn werk en voor mijn kinderen iedereen tevreden is en tot een goed mens opgroeit
Maar laat me alsjeblieft niet lachen als men denkt dat de fulltime mevrouwen het zwaarder zouden hebben dan de parttime moeders ......
Ik kom bij op mijn werk, dan ben
Ik even geen moeder , huishoudelijke hulp, geen juf, geen politieagent.
En dan zit ik niet eens easy peasy op kantoor maar heb ik mensenlevens in handen. Maar het is heerlijk om me alleen daar op te hoeven focussen.
Dus tegen alle OORDELENDE fulltime mevrouwen , feitelijk werken jullie misschien op papier hooguit 16 uur meer dan wij ( op papier dan), maar feitelijk is het een ander verhaal dames...
Nee hoor, het is wat mijn moeder altijd zei: van ruilen komt huilen....
CONCLUSIE: oordeel niet als je geen idee hebt hoe de ander het doet, respecteer elkaar gewoon is wat meer als MENS!
Ieder zo zijn eigen keuzes en dagindeling !